Alonso de Ojeda viel op door zijn moed en vechtlust maar vooral ook door zijn ongewone wreedheid en hardheid in de gevechten met de inheemse indianen.

Toen in de zestiende eeuw in Europa het gerucht de ronde deed dat de regenwouden aan de Wilde Kust, zoals het gebied door zeelieden werd aangeduid, rijk aan goud zou zijn kwam Suriname voor het eerst in de belangstelling van Spanjaarden en Portugezen te staan.
Maar zij waren niet de enigen, ook Engeland was geïnteresseerd in de rijkdommen van Suriname en stuurde Sir Walter Raleigh naar het Surinaamse achterland. In 1595 zeilde hij naar Guyana, nam de Spaanse ontdekkingsreiziger Berrio gevangen en ondervroeg hem over de toegangsweg naar El Dorado, het legendarische goudland waar een koning woonde die elk jaar met goudpoeder werd bestoven en dan in het meer dook.
Raleigh 'bevrijdde' de indianen op Trinidad van de Spanjaarden, voer de Orinoco op en legde contacten met indiaanse opperhoofden. Hij was van plan om een jaar later terug te keren en Guyana tot bevriende natie te maken voor het welzijn van Engeland, en vanuit dit gebied de Spanjaarden uit Zuid-Amerika te verdrijven.

Sir Walter Raleigh was van protestantse afkomst en ontwikkelde al jong een afkeer van het katholicisme

In 1596 stuurde Raleigh zijn trouwe metgezel Keymis naar Guyana terug. Verschillende persoonlijke en politieke ontwikkelingen, Raleigh werd zelf dertien jaar vastgezet in de Londonse Tower voor een vermeende Spaansgezinde samenzwering, maakten dat hij zijn belofte aan de indiaanse opperhoofden niet kon nakomen.
Pas in 1616 raakte Jacobus I geïnteresseerd in het belang van een expeditie naar Guyana. De koning stelde onmogelijke voorwaarden die betrekking hadden op het handhaven van de vrede met Spanje. Desondanks nam Sir Walter Raleigh de opdracht aan en zeilde met de Destiny via de Kaapverdische Eilanden naar de Golf van Paria bij Trinidad. Omdat hijzelf ziek was stuurde Raleigh zijn vriend Keymis en zijn zoon de Orinoco op, om te zoeken naar een goudmijn. In weerwil van de afspraken ontstond toch een gevecht in met de Spanjaarden in de vesting San Thomé aan de Orinoco. De Engelsen veroverden de vesting en Keymis zocht overal vergeefs naar goud.
Hoewel Raleigh wist dat hem nu, wegens schending van de afspraken, de doodstraf boven het hoofd hing, zeilde hij toch terug naar huis. Een schijnproces volgde en hij werd in 1618 in London onthoofd. Keymis had zich kort daarvoor zelf van het leven beroofd.

Raleigh leeft in Suriname nog altijd voort doordat zijn naam is gegeven aan de watervallen, die hij tijdens zijn expedities heeft ontdekt.

Ondanks het feit dat El Dorado niet kon worden opgespoord bracht de komst van de onfortuinlijke goudzoekers toch een economische impuls aan het gebied. Vooral langs de mondingen van de rivieren werden nederzettingen gesticht. In 1613 zijn het de Hollandse handelaren Nicolaas Baliestel en Dirck Claasz van Sanen die de handelspost 'Parmirbo' met bijbehorend fort oprichten aan de rivier die toen nog de 'Surrenant' werd genoemd.